Mniej więcej w ty samym czasie, kiedy dziecko próbuje pierwszych pokarmów stałych, może ono również rozpocząć naukę samodzielnego picia z kubka.
Najpierw zachęć je do zapoznania się i zabawy z tym pożytecznym przedmiotem, pustym lub do połowy napełnionym wodą. Następnie wlej do kubka odrobinę mleka ściągniętego z piersi, mieszanki lub wody i pokaż mu, jak się z niego napić.
Gdy dziecko poznało już smak owoców, możesz spróbować soku owocowego, ale z umiarem – w gruncie rzeczy dzieci nie muszą pić soków, o ile tylko zjadają owoce (ale nie cytrusowe), a wręcz lepiej jest nauczyć dziecko jeść owoce (które zawierają więcej włókien roślinnych) i pic wodę (która nie zawiera cukru), niż pozwalać mu opijać się sokiem owocowym (który ma w sobie dużo cukru i czasem wywołuje biegunkę). Niektóre dzieci mogą do tego stopnia „uzależnić się” od słodkiego smaku soku, że nie będą miały ochoty na inne pokarmy, o większej wartości odżywczej, które w ten sposób zostaną częściowo wyparte z ich diety. Przykładowo, roczne dziecko nie powinno wypijać więcej niż 100ml soku dziennie. Choć może to zabrzmieć jak herezja, twoje dziecko może z powodzeniem w ogóle obyć się bez soku, jeśli tylko je owoce.
Aby ułatwić dziecku samodzielne picie, spraw mu kubek z dwoma uszami, otwarty od góry, albo jeszcze lepiej z wieczkiem i dziobkiem. Niektóre filiżanki dla niemowląt są nawet wyposażone w specjalna zastawkę, zapobiegającą wylewaniu się płynu i umożliwiającą jego przepływ tylko wtedy, gdy dziecko ssie dziobek. Jest to niewątpliwie duża wygoda, , ale musisz pamiętać o dokładnym myciu całego mechanizmu. Nawet dysponując takim kubkiem, zmieniaj go od czasu do czasu na zwyczajny, aby dziecko nauczyło się pociągać małe łyki płynu, a nie tylko ssać.
kategoria: Przedszkola Niepubliczne